1) İlgi çekici Türk gençleriyle tanışmak, onların Ermenilere ve "Ermeni sorunu"na nasıl baktıklarını öğrenmek istiyorum. Bu programın sonunda Türklerle ilgili olarak bize anlatılanların ne kadarının doğru ne kadarının yanlış olduğunu hesaplayabilmek istiyorum. Fakat ilk söylediğimi tam olarak yapabildiğimi zannetmiyorum.
2) Ermeni tarafını elimden geldiği kadar tarafsızca sunabilmeyi umuyorum. Başarılı bir şekilde Türklerin Ermenilere bakışını sorgulamak, karşıt fikirler sunmak istiyorum!
3) Her şey yolunda giderse kapsamlı bir "birinci sınıflar Türk-Ermeni ilişkileri üzerine" kitapçığı elde edebiliriz. Bu kitapçık Ermeni-Türk barışma sürecinin devam etmesini ahlaki, kültürel, finansal ve diğer bazı açılardan inceleyebilir. Umuyorum ki bu yazdığım çoğu yaz okulunda öğrenciler tarafından yazılan, klişe bir takım yazılardan farklı olur.
Bence iyi bir yazının:
Kısa olması,
anlaşılır olması ve bir ANLAM İFADE ETMESİ lazımdır.
Ama yine de eğlence, yüzme, içki ve alışveriş gibi şeylerden
bahsetmeyecek kadar ciddi olduğumu zannetmeyin.

12.30: İstanbul uçuşu. Uçuşta Sibirya'da İstanbul'a Erivan aktarmalı uçan Rus yolcular var; hepsi de konyak içmiş ve sarhoşlar.
12.30(Türkiye saati) Ermenistan vize gerekliliği olan ülkeler altına yazılmamış.
01.30: Formula 1 burada, bu yollarda mı yapılıyor?
02.00: Bilgi Üniversitesi. Yurtlar-güzel. Bizim İrlandalı filan olduğumuzu zannediyorlar herhalde.
02.30: YTL/USD döviz kuru nedir? 02.45: Annemi istiyorum.
03.00 Buzdolabını açın, burası çok sıcak.
03.45: Erivan'da saat
05:45, yani annem uyuyor.
08.00 Kısa bir İstanbul turu, bana bozuk telefon kartı sattılar.
10:00: Saat geldi fakat organizatörler gelmedi! 10.08: YTL/USD döviz kuru nedir?
11:00-12:00: İstanbul'un ara sokaklarındaki yokuşlar ÇOK DİK olabiliyor!
12:00: Ofisiniz güzelmiş, annemi arayabilir miyim?
13:00: İstanbul büyük ve yatacak yerleri biraz Moskova'yı andırıyor.
16:30: Türk havayolları uçuş koşulları açısından mükemmel fakat öğle yemeği berbat.
19:00: Adana'dan Antakya'ya gitmenin bir saat sürdüğünü kim söylemişti?
19.01: Sonunda YTL/USD döviz kurunu öğrendik, AAAAaaaaa! İstanbul çok da pahalı bir kent değildi.
BUS: Kötü sesler ve geveze Ermeni kızları. Kesinlikle Türkler daha
güzel şarkı söylüyorlar.
Antakya: Afiyet olsun. 

Sonunda! Türkçe dersleri ki ilginçlik ve eğlenceli olmak bakımından Türklerin Ermenice derslerinden altta kalır yanları yok.

Utanç verici - Nardi oyununun rakamlarından bazılarını biliyor olmamıza rağmen kaybettik.
Ve sonra şarkı - Keşke o dil dersleri bütün gün sürseydi. Sonra Vakıflıköy gezisi - Çok Ermeni var. Khorovats (ateşte hazırlanmış domuz eti) kokusu alıyorum. İletişime aç Ermeniler. Danslar katılımcılara çok geldi ve onları yordu. Ve Ermeni ritimlerini bilen duduk çalgıcıları bulunamadı.
Doğrusu isterseniz, bu yaz okulunda Türk katılımcılarla tanışmak, o
Ermeni köyüne gitmekten çok daha ilginçti.
Gitarlar!!! Benim en çok sevdiğim grup Ermenistan'da çok marjinal bir hareket. Fakat Türklerin bundan gayet de haberleri var. Ben Türklerin arasında kült grubumdan en çok sevdiğim şarkıları çalarken, sanki aynı ulustanmışız gibi hissettim.

Çok önemli deneyim - Kürt Akhper'le birlikte kumdan kale yaptık. Orada dimdik duruyordu ki, sakar bir Ermeni kadın önce üzerine bastı, sonra da yanlışlıkla üzerine oturdu.
Harisa - Ermenistan'daki harisayla Türkiye'dekinin tek farkı, tabi ermenistan'dakini çok daha lezzetli olmasının dışında, biz harisa yaptığımız zaman her zaman çok fazla harisa vardır. Oooouuhhh, bir de şunu söylemeliyim size. Türk kadınları onların yemeğinin parasını ödemenize izin vermiyorlar, dondurmaysa bile; bir şekilde ödeyebildiysen bile bir yolunu bulup geri veriyorlar. Açıkçası biraz fazla künefe yedik. Bence artık kalori saymaya
başlamalıyız.
Ve işte en çok sevdiğim bölüme geldik: Yaz okulu hakkında konuşmak ve burada nasıl daha geniş bir bakış açısı ve birbirimiz hakkında daha çok bilgi edindiğimizi anlamak.